Derya Ozyuvali, founder of FoodieBackpacker.

Derya Ozyuvali, founder of FoodieBackpacker.

“When I told 5 years old, my mother always told me that happiness was the key to life. When I went to school, they asked what I wanted to be when I grew up. I wrote down ‘happy’. They told me I didn’t understand the assignment, and I told them they didn’t understand life.” This John Lennon quote explains perfectly why doing what makes you not only brings you happiness but success as well.  After working in the tourism and event management industries and being a nightclub owner, Derya Ozyuvali quit this fast-paced life to take some time off to find out what really made him happy. Two years ago, he launched FoodieBackpacker and has since, travelled to about 30 countries where he cooks for people while enjoying his passion for travelling and discovering all types of food. I had the chance to sit down with Derya who candidly talked about his inspiring journey as a traveller cook and successful entrepreneur for Unique Stories.

-Hi Derya, how was your life before launching FoodieBackpacker?

Before FoodieBackpacker, I was in the tourism business. The company I was working for organized special tours for students during school breaks. As the face of the company, I was in constant communication with the ambassadors of each school and we were dealing at times with up to 4-5000 people. When I moved to the event management business, things were pretty hectic too. I also had my own nightclub in Nisantasi, and it was a very demanding life that required me to be extra social. After many years being involved in business ventures in which I was always in the middle of everything, I got really tired and sold my nightclub. I invested in a farm in Bursa where I spent two years and really enjoyed some quiet time.

-How did you come up with the idea of FoddieBackpacker?

Fish Market in Kadiköy.

Fish Market in Kadiköy.

While I was in that transition period, I was asking myself what to do next. All I knew what that I wanted to combine my passion for travelling, cooking and eating. At first, I thought about opening a restaurant that would not open every day with only five tables and a changing daily menu. Therefore, I took cooking classes in order to be registered, and I realized that I wanted to experience my passion for cooking a little bit differently.

-How did your passion for cooking started?

I always liked cooking. When I was 15-16, my parents would go to our summerhouse for two months and because I did not want to spend my pocket money on pizza every day, I would go to the market and cooked things. As a young adult, I was also organizing weekly dinners with my friends. I can never get tired of cooking because I have so much fun doing it.

-How were your first steps as a travelling cook?

I registered my company in Belgrade and decided to host my first dinner there. And saying that I cooked in extreme conditions for my opening night is an understatement! I was supposed to cook in the garden of a jazz club but once I got there, I realized that what they had set up for me would not work. Luckily, there was a hostel above the club, so I ended up cooking for two days and 17 hours with a portable stove and oven! On top of that, the dinner was initially scheduled for 40-50 people, yet 100 people registered. Although I had legitimate reasons to cancel the event I did not want to do it because it would have damaged my reputation. At the end, everything turned out great; 90 people showed up and were so enthusiastic that I organized a second dinner!

-When did you realize that FoodieBackPacker was going to be successful?

After the dinner in Belgrade, I decided to organize one in Moscow. I teamed up with a local cook and again, people really enjoyed it. Then, I decided to organize a tour Belgrade-Prague and Budapest. It was also a success, but because Eastern European countries are used to the Turkish culture whereas it is through its food or the Turkish TV series, I wasn’t convinced yet. The real test for me was when I planned a food tour in five cities across Spain and Portugal. It was to me a great way to assess the potential of my concept since both Spain and Portugal have strong culinary identities. Before I took off, all my dinners were fully booked! After that, I knew that I had a right format and should carry on.

-How do you promote your dinners?


I usually post on Facebook three weeks in advance, but it varies from places to places and sometimes from cities to cities. For instance, if I am planning a dinner in Hamburg or Munich, promoting three weeks ahead is good because people have more settle lives there. But if I organize a dinner in Berlin because it is full of students and freelancers, so they are more laid-back and likely to make plans on a short notice. On the contrary, when I organize a dinner in Switzerland, I need to make announcements at least six weeks ahead…who makes plans six weeks ahead these days?!

-What’s the first thing you do when you arrive in a city?

I liketo take long walks and venture in the narrow streets to find hidden gems but my priority is to look for a place to eat. I usually do my research prior my trip on Trip Advisor or Foursquare. And I ask locals of course. And when I am not too busy I go to the main touristic places and visit like a regular tourist. Usually, I stay with the people who are hosting me for one or two nights, which is a great way to create new friendships and connections.

-Could you describe a FoodieBackpacker dinner?

A regular meal has usually six dishes (two of them are fixed) and the rest of the menu is based on what’s fresh in the market. I also ask the guests preliminary questions about allergies and what type of menu they’d like (seafood, meat, vegetarian etc) and I go from there and try to surprise them.

-Is there a typical crowd attending your events?

The people who are following me the most are usually between 25 and 34 and young workers are usually attending my dinners. Also, I like to keep my dinners limited to 6 to 10 people, so the guests really get to interact with each other.

-When you host dinners in Istanbul, do you cook traditional dishes or do you twist things a little and try to reinvent recipes?

When I am hosting dinners in Istanbul, I fusion Turkish cuisine with some others but I also like to make some switches. For example, the two significant dishes of Turkey, stuffed mussels and stuffed grape leaves, I prepare chard leaves stuffed with mussel pilaf.

-What’s your favorite thing to cook?

I can cook or eat anything with shrimps or crabs.

-What is the best thing about your job?

I get to meet and connecting people.  My dinners are great occasions to connect groups of people who usually don’t get to have decent chat when they are in a bar or a club. In that setting, you have to talk with everyone, people get to know each other on a deeper lever due to the cozy atmosphere.

-If you had to pick one memory since you've started FoodieBackpacker, which one would it be?

I once cooked for a big family gathering in the Netherlands. The grandmother of the family had recently lost her husband. Because her children did not want her to mourn her husband in the apartment they shared for so many years, they bought her a house. On the day of the dinner, the whole family took a day trip to a forest where the two spouses used to meet while I was cooking. Being part of such a touching and intimate moment was such an emotional moment for me. After that, they invited me again for a dinner with friends and we are now good friends.

-Do you have a dream place where you have cooked or would like to?

Yes I have. When I went to in Slovenia and saw Metelkova, this unique place in Ljubljana full of graffiti and other forms of art, I told myself “I have to cook here!”

-What advice would you give to people who would like to make a living out of their passion?

A lot of people say how life sucks and they are stuck in that mentality. When I started my business, I was not thinking money but was fully dedicated to what I loved doing. And I really believe that when you are good at something, money will find you. Four months after I started FoodieBackpacker, I was already making a living with it. Now, I have over 30 thousands followers on Facebook, sponsors, partnerships with hotels and brands and I am working with a mobile app in Thailand called Hungry Hub.

-What’s next for you?

For my next tour, I am planning on going to South America in Chile, Peru, Argentina and Brazil. So far, promotion has been quite successful and I should head there sometime in October. In the meantime, I will be travelling in Europe and try to save up some money.

-One last question, what’s your favorite quote?

“I eat, I cook, I travel." It is FoodieBackpacker’s motto and it summarizes me quite well.



Thank you so much Derya for such a great time in your company! Don’t hesitate to follow FoodieBackpacker’s adventures on Facebook, Instagram and on its website!




Derya Ozyuvali Foodie Backpacker Röportajı

“Beş yaşımdayken annem hayatta en önemli şeyin mutluluk olduğunu söylerdi hep. Okula başladığımda büyüyünce ne olmak istediğimi sordular. “Mutlu” yazdım.  Ödevi anlamadığımı söylediklerinde siz hayatını anlamamışsınız dedim.” John Lennon’dan bu alıntı size hem mutluluk hem de başarı getirecek işle uğraşmanın ne demek olduğunu mükemmel biçimde ifade ediyor. Turizm ve etkinlik yönetimi sektörlerinde, gece kulübü sahibi olarak çalıştıktan sonra Derya Özyuvalı koşturmaca dolu hayatını bırakarak hayatta onu gerçekten neyin mutlu ettiğini bulmak için ara verir. İki yıl önce FoodieBackpacker’ı kuran Derya otuz civarı ülkeye seyahat ederek, hem insanlara yemek pişiriyor, hem seyahat tutkusunu tatmin ediyor, hem de pek çok farklı yiyeceği keşfediyor. Unique Stories için, gezgin bir aşçı ve başarılı bir girişimci olanDerya’yla ilham verici yolculuğunu içtenlikle paylaştığı bir röportaj yapma imkanım oldu.

-Merhaba Derya, FoodieBackpacker’ı başlatmadan önceki hayatından bahsedebilir misin?

FoodieBackpacker’dan önce turizm sektöründe çalışıyordum. Çalıştığım şirket okul tatillerinde öğrenciler için özel turlar düzenliyordur. Şirketin yüzü olarak her okulun elçisiyle sürekli temas halindeydim. Kimi zaman dört, beş bin kadar kişiyle çalıştığımız oluyordu. Etkinlik yönetimine yöneldiğimde de epey hareketli bir iş hayatım oldu. Aynı zamanda Nişantaşı’nda kendi gece kulübüm vardı. Çok fazla sosyal olmamı gerektiren epey yorucu bir hayatım vardı. Uzun yıllar boyunca her şeyin tam ortasında olduğum iş teşebbüslerinde yer aldıktan sonra epey yoruldum ve gece kulübümü sattım. Bursa’da bir çiftliğe yatırım yaptım. Orada iki yıl kaldım ve güzelce dinlenmiş oldum.

-FoddieBackpacker gibi bir girişimi başlatma fikri nereden geldi aklınıza?

Bahsettiğim geçiş dönemindeyken sonraki adımım ne olacak diye soruyordum kendime. Seyahat, yemek pişirme ve yeme tutkularımı bir araya getirmek istediğimi biliyordum. Önce her gün açık olmayan, yalnızca beş masalı ve her gün değişik menü sunan bir restoran açmayı düşündüm. Lisans almak için yemek pişirme dersleri aldım. Sonrasında yemek pişirme tutkumu biraz daha farklı deneyimlemek istediğimin farkına vardım.

-Yemek pişirme tutkun nasıl başladı?

Hep sevmişimdir yemek yapmayı. On beş, on altı yaşlarındayken annemle babam iki ay yazlık evimize giderdi. Ben de harçlığımı her gün pizzaya yatırmak istemediğimden, markete gidip bir şeyler alır, gelip evde pişirirdim. İleriki yaşlarımda arkadaşlarıma her hafta akşam yemeği düzenlerdim. Yemek pişirirken öyle çok eğleniyorum ki sıkılmam mümkün değil.

-Gezgin bir aşçı olarak ilk neler yaptın?

Şirketimi Belgrad’da tescil ettirdikten sonra orada ilk akşam yemeğimi düzenlemeye karar verdim. Açılış gecemde olağanüstü zor şartlarda yemek pişirdim desem az bile demiş olurum. Bir caz kulübünün bahçesinde yemek yapacaktım. Bahçeye vardığımda benim için hazırladıkları tertibatın uygun olmadığını gördüm. Neyse ki kulübün üst katında bir hostel vardı da iki gün on yedi saat boyunca seyyar ocak ve fırınla yemek yapmak durumunda kaldım! Bu da yetmezmiş gibi, normalde yemek kırk elli kişi için planlanmasına rağmen yüz kişi kayıt yaptırdı. Etkinliği iptal etmek için haklı gerekçelerim olsa da itibarımı zedeler endişesiyle iptal etmedim. Her şey çok harika oldu, doksan kişi geldi. Öyle heyecanlıydılar ki ikinci bir yemek dahi düzenledim!

-FoodieBackPacker’ın başarılı olacağını ne zaman anladın?

Belgrad’daki yemek ertesinde Moskova’da da bir etkinlik düzenlemeye karar verdim. Yine yerli bir aşçıyla işbirliği yaptım ve yine insanların hoşuna gitti. Sonrasında Belgrad, Prag ve Budapeşte turu düzenlemeye karar verdim. Bu da başarılı oldu zira Doğu Avrupa ülkeleri Türk kültürüne alışkınlar ama yemekler sayesinde mi yoksa diziler sayesinde mi emin değildim. Asıl sınavımı İspanya ve Portekiz’de beş farklı şehirde yemek turu düzenlerken verdim. Konseptimin potansiyelini ölçmek için çok iyi bir fırsattı zira hem İspanya, hem Portekiz mutfak kültürü çok zengin ülkeler. Daha tur başlamadan önce tüm yemeklerimin rezervasyonu dolmuştu! Böylece doğru formatı tutturduğumu anladım ve böyle devam etmeliyim dedim.

-Yemek organizasyonlarını nasıl duyuruyorsun?

Genellikle Facebook üzerinden üç hafta öncesinde duyuruyorum ama mekana göre ya da şehre göre değişebiliyor. Örneğin Hamburg ya da Münih’te bir yemek düzenliyorsam üç hafta önce duyuru yapmak iyi oluyor zira bu kentlerde insanların hayatı daha rayına oturmuş durumda. Ama çok sayıda öğrenci ve serbest çalışanın yaşadığı Berlin gibi bir şehirde insanlar daha rahat ve son anda plan yapma eğilimi gösteriyorlar. Öte yandan İsviçre’de yemek düzenlediğimde ise en az altı hafta önce duyuru yapmam gerekiyor. Altı hafta öncesinden plan yapan kim kaldı bugün?

-Yeni bir şehre gittiğinde ilk yaptığın şey ne oluyor?

Uzun yürüyüşleri, dar sokaklarda saklı cevherleri keşfetmeyi seviyorum ama önceliğim yemek yiyecek yer bulmak. Genelde seyahat etmeden önce Trip Advisor ya da Foursquare üzerinde araştırma yapıyorum. Yerel halka da soruyorum tabi. Çok meşgul olmadığım zamanlarda normal bir turist gibi turistik mekanları geziyorum. Genelde bir iki geceliğine beni ağırlayabilecek insanların evinde kalıyorum. Yeni dostluklar ve bağlantılar kurmak için harika bir fırsat oluyor.

-Bir FoodieBackpacker etkinliğini tarif edebilir misin?

Normal bir yemekte ikisi sabit altı farklı tabak yiyecek oluyor, menünün geri kalanı ise çarşıda taze ne varsa ona göre şekilleniyor. Misafirlere herhangi bir yiyeceğe alerjileri var mı, ne tür bir menü isterler (deniz mahsulleri, et, vejetaryen etc.) diye de soruyorum. Bu bilgileri aldıktan sonra onları şaşırtmaya çalışıyorum.

-Yemeklerinize katılan tipik bir grup var mı?

Beni en çok takip edenler genelde yirmi beş otuz dört yaş arası insanlar, yemeklerime katılanlar da genelde genç çalışanlardan oluşuyor. Yemeklerimi genellikle altı ila on kişiyle sınırlı tutuyorum ki misafirler birbirleriyle yakın temas kurabilsinler.

-İstanbul’da yemek pişirirken geleneksel yemekleri mi tercih ediyorsun yoksa değişiklik yapıp kimi tarifleri yeniden yarattığın oluyor mu?

İstanbul’da akşam yemeği düzenlediğim zaman Türk mutfağını başka mutfaklarla birleştiriyorum ama farklı öğeleri değiştirmeyi seviyorum. Örneğin Türk mutfağında iki önemli yiyeceği, midye dolma ve yaprak sarmasını düşünelim. Pazı yaprağının içine midye dolma pilavı koyuyorum.

-En çok neyi pişirmeyi seviyorsun?

Karides ve yengecin olduğu her şeyi pişirebilir ve yiyebilirim.

-İşinin en güzel yanı nedir?

Yeni insanlar tanıyıp onlarla bağ kurabiliyorum. Düzenlediğim yemekler genelde bar veya kulüp ortamında doğru düzgün sohbet imkanı olmayan insanları bir araya getirmek için çok iyi fırsat sunuyor. Böyle bir ortamda herkesle konuşmak durumunda oluyorsun, sıcak bir ortam olduğu için insanlar birbirlerini daha iyi tanıma şansı elde ediyorlar.

-En güzel anın hangisi?

Bir keresinde Hollanda’da büyük bir aile toplantısı için yemek pişirdim. Büyükanne yakın zamanda eşini kaybetmişti. Çocukları da eşiyle uzun yıllar boyunca paylaştığı evde yas tutmasın diye ona yeni bir ev almışlar. Yemeğin olduğu gün tüm aile büyükanne ile büyükbabanın buluştuğu ormana bir gezi düzenlediler. Bu denli dokunaklı ve özel bir anı paylaşmak beni çok duygulandırdı. Sonrasında arkadaşlarıyla birlikte başka bir yemeğe çağırdılar beni. İyi arkadaş olduk.

-Yemek pişirdiğin ya da pişirmek istediğin rüya gibi bir yer var mı?

Evet var. Slovenya’da Ljubljana’da grafiti ve başka sanat formlarına rastladığım eşsiz mekanı gördüğümde “Burada yemek pişirmeliyim!” dedim.

-Tutkularını geçim sağlayacak şekilde yaşamak isteyen insanlara ne gibi tavsiyede bulunmak istersin?

Pek çok kişi hayatın ne kadar berbat olduğunu söyleyip bu zihniyete saplanmış durumdalar. Ben bu işe başladığımda kazanacağım parayı düşünmüyordum, yapmayı sevdiğim işe tamamen kendimi adamıştım. Herhangi bir işte iyi olduğunuz zaman paranın sizi gelip bulacağına kesinlikle inanıyorum. FoodieBackpacker’ı başlattıktan dört ay sonra para kazanmaya başlamıştım bile. Şimdi Facebook’ta 30.000’den fazla takipçim var. Sponsorlarım, otel ve markalarla işbirliklerim var ve kendi mobil uygulamamı başlatmam yönünde teklifler bile alıyorum.

-Bir sonraki planın ne?

Bir sonraki turumu Güney Amerika’ya, Şili, Peru, Arjantin ve Brezilya’ya düzenleyeceğim. Şimdiye kadar promosyon çalışmalarımız başarılı oldu diyebilirim. Muhtemelen Ekim ayında gideceğim. Aynı zamanda Avrupa’da seyahat edip biraz para biriktirmeye çalışacağım.

-Son bir sorum olacak. En sevdiğin alıntı nedir?

“Yiyorum, yemek pişiriyorum, seyahat ediyorum” FoodieBackpacker’in mottosu olan bu ifade benim hayatımı iyi özetliyor.

FoodieBackpacker’ın maceralarını Facebook ve Instagram hesaplarından ve internet sitesinden takip edebilirsiniz!